ชีวิตคืองานศิลป - LOLAY 1

August 7, 2018

LOLAY 1 :  Life is art  ชีวิตคืองานศิลป  (LOLAY 2)   (LOLAY 3)

“โนราริ คูราริ のらりくらり" น่าจะเป็นคำจำกัดความอีกอย่างจากความรู้สึกของคนญี่ปุ่นสำหรับ คำว่า"โลเล" ซึ่งถูกนำมาตั้งเป็นชื่อศิลปินคนไทยคนหนึ่ง พอจะคุ้นๆ กับชื่อนี้กันบ้างหรือปล่าว

 

ด้วยผลงานทั้งภาพสีน้ำสีสันจัดจ้าน ภาพวาดคน Portrait ด้วยสีอะคริลิคสะท้อนแววตาที่เฉียบคม ภาพลายเส้นขาวดำที่ซ่อน "ความรู้สึกแย่ๆ" และ "ความน่ารักโครตๆ" ไว้ในเฟรมเดียวกัน ภาพวาดบนผนังสะบัดลวดลายด้วยสีสเปรย์ งานปั้น และงานออกแบบผลิตภัณฑ์ ทั้งชิ้นงานขนาดเล็ก และขนาดใหญ่ งานหนัง ดนตรี แม้กระทั่งงานโพสต์ผ่าน SNS ( Social Network Service ) เขียนบรรยายออกมาเท่าไหร่ก็ไม่น่าจะหมดง่ายๆ สำหรับผลงานอันหลากหลายด้วยเทคนิคอันโดดเด่นเฉพาะตัว นี่คือความดีงามอีกอย่างของการเสพงานแฝงความป๊อป แต่เขาเอาพลังมหาศาลมาจากไหนและสร้างสรรค์ผลงานเช่นนี้ได้อย่างไรกัน

 

 

เรากำลังคุยถึงชายวัย 46 ปี เกิดที่แดนอีสาน แต่มาเติบใหญ่ในเมืองหลวง แต่งงานสร้างครอบครัวก่อนย้ายถิ่นฐานลงหัวหิน ยึดเป็นฐานที่มั่นของชีวิต และยังคงสร้างจังหวะชีวิตให้เคลื่อนไหวอย่างไม่หยุดนิ่ง และต่อจากนี้ นี่คือเรื่องราวของ “โลเล”

กลางวันคือเวลาเล่นกับครอบครัว กลางคืนคือเวลาทุ่มเทกับผลงาน

 

ระหว่างเก็บข้อมูลสัมภาษณ์ โลเลก็ยังเล่นกับโรมัน ลูกชายของเขาไปด้วย

 

ใน 1 วันของโลเล ระยะเวลาช่างไหลเรื่อย เขาตื่นนอนตอนเช้า ทุกคนในครอบครัวต่างช่วยกันรดน้ำต้นไม้ในสวนแล้วจึงมานั่งกินข้าวกันอย่างพร้อมหน้า จากนั้นเขาจะขับรถมุ่งสู่ตัวเมือง แวะทักทายเพื่อนฝูงกินมื้อกลางวันด้วยกัน ตกบ่ายกลับบ้านพักพอหายเหนื่อย เมื่อแดดร่มลมตกก็ออกวิ่งที่สวนสาธารณะกับลูกชาย เล่นกันประสาพ่อลูกแล้วกลับมากินมื้อเย็น ซึ่งช่วงเวลาของตัวเองจริงๆ คือตั้งแต่ 2 ทุ่ม ถึงเที่ยงคืน นับว่าเป็นเวลางานแค่ 4 ชั่วโมง ที่โลเลมีสมาธิกับการวาดภาพ "ตั้งแต่ผมมีลูก เวลาในชีวิตของผมเปลี่ยนไป ไม่สามารถใช้เวลาตามใจทำในสิ่งที่ชอบได้ทั้งหมด ต้องแบ่งเวลา ทุกชั่วโมงต้องมีจุดประสงค์ว่าต้องทำอะไรบ้าง ส่วนถ้ามีไอเดียอยากวาดอะไรขึ้นมาก็จะจดลงสมุดทันที พกไว้ตลอดนึกออกก็เขียน จนติดและกลายเป็นคนวาดรูปไวไปซะแล้ว" โลเลหัวเราะขึ้นมา "ตอนย้ายมาอยู่หัวหิน ชีวิตผมก็เปลี่ยนเยอะเหมือนกัน เพราะกรุงเทพฯ มันเหมือนเป็นอีกโลกหนึ่ง เต็มไปด้วยผู้คน รถติด ในหัวมีแต่ต้องคิดเรื่องงานเต็มไปหมด ต้องปรับทุกอย่างให้สอดคล้องกับตารางงานอยู่ตลอด "ต้องเลือก" วันๆ หนึ่งต้องตัดสินใจอะไรหลายๆ อย่าง เวลานัดเจอเพื่อนก็ต้องจัดเวลานัดให้ดีๆ จะใช้เวลาเท่าไหร่ หลังจากนั้นต้องทำอะไร แต่พอมาอยู่หัวหินปุ๊บ ไม่ต้องคิดเรื่องพวกนี้เลย สบายมาก แล้วท้องฟ้ามันใหญ่แล้วเราก็เห็นท้องฟ้าเต็มตา"

 

ระหว่างเก็บข้อมูลสัมภาษณ์ โลเลก็ยังเล่นกับโรมัน ลูกชายของเขาไปด้วย

กลางวันคือเวลาเล่นกับครอบครัว กลางคืนคือเวลาทุ่มเทกับผลงาน

 

 

โลเลสามารถวาดได้ทุกที่ ทุกทาง ทุกเวลา แม้ขณะให้สัมภาษณ์กับเราอยู่ก็ตาม ลีลาและจังหวะการสะบัดมือลงเส้นทำให้เราสนใจอยู่ไม่น้อย "คุยเรื่องเบาๆ ไปด้วย นั่งวาดไปด้วย ไอเดียจะค่อยๆ  ออกมาเอง มันเหมือนขณะนั้นผมรู้สึกสบายใจ" โลเลบ่นพึมพัมและยังคงไม่หยุดวาด  

 

"รูปที่วาดอยู่ตอนนี้ก็คืองานด้วยหรือ?" เรายิงคำถามใส่ "อันนี้ผมวาดเฉยๆ ในหนึ่งวันจะแบ่งเวลา 30 นาทีไว้ดีดกีตาร์กับเบสเล่นๆ บางทีผมก็เล่นซ้ำๆ คือมันช่วยทำให้เรารู้จังหวะ มันมีช่องว่าง การเล่นดนตรีต้องมีทั้งจังหวะและช่องว่าง เหมือนวาดโครงอันนี้ จริงๆ มันคือการวาดซ้ำ เพราะฉะนั้นทั้งสองอย่างจึงคล้ายกันมากๆ ดังนั้นถ้าเราฝึกซ้ำไปซ้ำมา ทั้งเรื่องเล่นดนตรีหรือวาดภาพก็ตาม บางทีอาจค้นพบอะไรใหม่ๆ หรือเราอาจจะควบคุมมันได้ดีขึ้น"

 

ภายในบ้านของโลเลจะมีเสียงเพลงเปิดคลอตลอด บางครั้งเขาหยิบเครื่องดนตรีสักชิ้นเล่นตามจังหวะเพลงอย่างครื้นเครง

งานศิลปะก็เหมือนกระจกสะท้อนชีวิตของคนเรานั่นเอง

 

ผลง“นของโลเล

 
หากมองดูภาพของโลเลแล้วอาจรู้สึกประทับใจถึงความน่ารักใสๆ แต่หากลองเพ่งดีๆ อีกครั้ง กลับพบเรื่องราวทางเพศ กระดูกซี่โครง และอวัยวะภายในมากมายชวนให้ขนลุกแฝงอยู่ แต่ในความโหด มันกลับสร้างความสะดุดตาอยู่ไม่น้อย เราจึงอยากรู้ที่มาที่ไป "ตั้งแต่ผมอายุมากขึ้น มีลูกชาย ผมคอนโทรลชีวิตให้ปลอดภัยมากขึ้น ไลฟ์สไตล์คลีนมากขึ้น ทั้งออกกำลังกาย กินอาหารดีๆ แต่ถ้ามองออกไปอีกด้านหนึ่ง ผมจะสะเทือนใจกับเรื่องของความโหดร้าย มันยังคงมีทั้งสงครามตะวันออกกลาง ทั้งอุบัติเหตุมีคนตายเกิดขึ้นทุกวัน คนอดอยาก คนไร้บ้าน พอเห็นเรื่องพวกนี้ ทำให้รู้สึกทั้งเศร้า สะเทือนใจ และผมก็รู้สึกกับเรื่องพวกนี้จริงๆ จึงสะท้อนผลงานออกมาในแนวดาร์ค เพื่อให้ทุกคนได้ตระหนักถึงความจริงบนโลกใบนี้ ผมคิดว่าคนเรายังไงก็ต้องตาย เศร้า มันคือความจริง ผมเลยอยากทำงานเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้  แต่ในชีวิตที่เป็นอยู่ก็ยังมีความสดใสของเด็กบ้าง ของสัตว์บ้างให้ผมได้เห็น แม้งานของผมจะออกมาแนวหม่นๆ ภาพที่ออกมาผมก็ใส่ความน่ารักเข้าไปด้วยนะ อย่างตาใสๆ น่ารักๆ งานศิลปะก็เหมือนกระจกสะท้อนชีวิตของคนเรานั้นเอง"

 

"ตา เป็นอวัยวะที่สะท้อนสิ่งสวยงามเสมอ แม้กระทั่งสายตาของหมาจรหิวโซ ผู้คนอยู่ในภาวะสงคราม ดวงตาของเขาเหล่านั้นผมคิดว่ามันสวยในแบบของมัน แม้ลึกๆ มันยังคงแฝงด้วยความเศร้าและความเจ็บปวดอยู่ไม่น้อย"

 

 เมื่อปลายปีที่แล้ว โลเลได้จัดงานนิทรรศการใช้ชื่อว่า "weapon" ณ digmeout ART & DINER เมืองโอซาก้า โดยมีคอนเซ็ปต์ของงานคือแสดงอาวุธ เช่น อาวุธของนักดนตรีคือเครื่องดนตรี อาวุธของศิลปินคือเครื่องมือที่ใช้วาดภาพต่างๆ

ในพื้นที่ตรงนั้นมีทั้งต้นไม้บ้างขยะบ้าง เช่นกัน ในนั้นก็มีทั้งความหมายบ้าง ไม่มีบ้าง

ครั้งหนึ่งมี “มอมแมม” ใกล้บีทีเอสราชเทวี

 

แถวสถานี BTS ราชเทวีมีพื้นที่ว่างเปล่าทิ้งไว้รกร้าง ราวกับปัญหาที่ค้างคามายาวนาน มีวัชพืชขึ้นปกคลุมเต็มทุกอณู อยู่ๆ ก็เกิดวัตถุอะไรสักอย่างตั้งตระหง่านกระแทกสายตาขึ้นมา นั่นคือ "มอมแมม" อีกหนึ่งผลงานของโลเล

 

“ตัวมอมแมมก็คือขยะ เพราะพื้นที่ตรงนั้นมันเต็มไปด้วยกองขยะและแน่นอนไม่มีใครสนใจ ดังนั้นจึงสร้างคาแรคเตอร์มอมแมมขึ้นมา สร้างความเป็นขยะให้มีความหมายมากขึ้นเพื่อให้ทุกคนหันมามอง ทุกคนอาจคิดว่ามันก็แค่ขยะกองหนึ่ง แต่ผมอยากทำขยะให้มีชีวิต อย่างบางครั้งขยะเป็นโอกาสของการเริ่มต้น ต้นไม้เติบโตงอกงามขึ้นตรงกองขยะ ทำให้หนูมีที่อยู่อาศัย จริงๆ อยากจะทำกองขยะตรงนั้นรวมกันเป็นก้อนใหญ่แล้วปล่อยให้ต้นไม้ขึ้นเอง แต่ด้วยเหตุผลของการสร้างจึงไม่สามารถทำได้ เลยกลายเป็นงานโครงสร้างเหล็กขึ้นมา ซึ่งถ้าตรงกับคอนเซ็ปต์ที่วางไว้แต่แรกคงดี”

 

 

“ถึงแม้ไม่ต้องนั่งอธิบายคอนเซ็ปต์ให้ฟัง แต่พอคนได้เห็นคงเกิดคำถามขึ้นว่า “นี่คืออะไร?” ให้ตกใจเล่นนิดๆ ก็ดีเหมือนกัน ในทิวทัศน์ของพื้นที่ตรงนั้นมีทั้งต้นไม้บ้างขยะบ้าง เช่นกัน ในนั้นก็มีทั้งความหมายบ้าง ไม่มีบ้าง โดยส่วนตัวชอบคิดนู่นนั่นนี้ในที่แบบนี้นะ เวลาคนอื่นมาเห็นแล้วได้รู้สึกหรือคิดอะไรขึ้นมาได้บ้างผมว่าก็ดีอยู่นะ แล้วทำไมต้องจัดแสดงพื้นที่ตรงนี้ด้วยหรือ? อย่างที่บอกคืออยากให้ทุกคนได้คิดและตระหนักปัญหาเรื่องขยะ ในขณะเดียวกันก็ทำให้มันสนุกไปด้วย เอาจริงๆ ให้บางคนรู้สึกสนุกกับมันไปอย่างเดียวก็ไม่เป็นไร อย่าซีเรียสมากเดี๋ยวจะป่วยเอานะ (หัวเราะ)”

 


Photo: Yoko Sakamoto / Qotaroo (มอมแมม)

LOLAY 2   LOLAY 3

Please reload

Related Articles
Please reload

  • White Facebook Icon
  • White Instagram Icon
  • White YouTube Icon

© 2018 by MAZIRU  記事画像の無断転載禁止  ห้ามทำซ้ำภาพบทความโดยไม่ได้รับอนุญาต